Wij zijn thuis! De verrassing!

Bij onze thuiskomst afgelopen woensdagavond, hebben we enkelen van de familie van Tom nog eens op goede, ouderwetse wijze verrast! Het eerste filmpje toont een mond vol tanden bij Tanty Batty. Op het tweede fimpje kunnen jullie zien hoe de ouders van Tom verrast worden! Let ook op de hilariteit die Rik, de broer van Tom heeft!!!

 

januari 23, 2011
By on 07:54
Foto’s Thailand
januari 21, 2011
By on 14:46
Foto’s Cambodja

By on 14:44
Cambodja en Thailand
Dag allemaal,
"The Grand FourWings (met hoofdletter W) Convention Hotel Bangkok is now open", dat staat er te lezen als ik (Tom) de computer opstart om dit verslag te schrijven (dd 18/1). De naam klinkt chique, nietwaar!? 
Even een excesje doen, hebben we misschien geld te veel, een laatste uitspatting vooraleer definitief naar huis terug te keren?! Neen hoor, we zijn gestrand, in Bangkok, geef toe, er zijn slechtere plaatsen om teveel aan vrije tijd door te brengen, niet waar. 
Laat me dit jullie even kort toelichten, want als jullie dit verslag lezen, zijn wij, naar alle waarschijnlijkheid, terug thuis (allez ja, laat ons hopen). 
Het was namelijk onze bedoeling om op dinsdagnacht 18/01 het vliegtuig 1 weekje vroeger richting thuis te nemen. We wilden namelijk het thuisfront eens compleet verrassen en besloten daarom onze terugreis te vervroegen (wat ons natuurlijk ook net iets meer aanpassingsdagen thuis zou opleveren). En dus, zo gezegd zo gedaan, met als gevolg dat wij deze nacht vol goede moed op het vliegtuig stapten, dat ons via Dubai richting Schiphol zou brengen. De immense airbus van Emirates Air was mooi op tijd, we maakten zelfs nog kort even kennis met de kapitein van dienst, die vol vertrouwen aankondigde dat we weldra zouden opstijgen, we kozen een goed filmke uit (uit het immense aanbod), … en plots gebeurde er niets meer. Drie uur later stonden we nog steeds aan de grond. Voor ons was het dan al 3u 's nachts en dus vielen onze oogjes compleet dicht. Na eerst verschillende korte boodschappen vanwege de kapitein over een technisch probleem dat ze probeerden op te lossen (zelfs met ingenieur aan boord) kregen we uiteindelijk te horen dat de vlucht geannuleerd werd en dat we allemaal naar een hotel gebracht zouden worden. De volgende dag zouden we tenslotte meer te horen krijgen omtrent het nieuwe vluchtschema… 
Zodus, zit ik hier deze boodschap te typen terwijl Belle opnieuw in het kingsize bed gekropen is en vertrekken we hopelijk deze nacht met een tiptop vliegtuig. Tja, dit was weer eens een goede oefening in geduld!
Maar, jullie hebben nog een aantal reisverslagen te goed, dus maak ik mij nuttig en schiet ik hier actie. 
Het volgende beschrijft onze verblijf in Cambodja.
Cambodja: 28/12-07/01
Na onze geslaagde trip door de Mekongdelta, vertrokken we op 28/12 om 9u, na een rustige nacht, met de bus naar het vierde land op onze tocht doorheen Zuid-Oost Azie, Cambodja of Kampuchea, zoals de Cambodianen het zelf noemen. 
Cambodja ligt tussen Thailand en Vietnam (2 economische wonderlanden) en is momenteel 1 van de armste landen van Azie (wat een gigantisch contrast!!!). Sinds 1992 heeft het land meer hulp gekregen dan zowat elk ander arm land en bovendien zijn duizenden ontwikkelingshelpers uit het buitenland massaal naar de steden en de dorpen gestroomd. 40 procent van de vrouwen en 20 procent van de mannen is analfabeet, slechts 1 kind op 8 gaat langer dan 4 jaar naar school, nauwelijks 16 procent van alle wegen is geasfalteerd, slechts een derde van de Cambodjanen heeft toegang tot zuiver water, 15 procent is aangesloten op het elektriciteitsnet, … Omdat er na 30j burgeroorlog nog altijd 5 miljoen mijnen in de grond steken, telt Cambodja meer verminkte en geamputeerde mensen dan elk ander land op aarde. 
De busreis duurde ongeveer een zestal uur en verliep vlot en bijzonder gesmeerd. Onze administratieve formaliteiten aan de grens (visum e.d.) werden perfect georganiseerd door de steward van de bus zelf (mits 4 dollar extra) en zo arriveerden we probleemloos en heelhuids (want dat is vooral de kunst in het verkeer alhier) in Phnom Penh (PP), de hoofdstad van het land. We deelden een TukTuk (in Cambodja een metalen koets getrokken door een scooter) met een Engels koppel en namen een kamer, zonder vensters, maar met ontbijt aan een schappelijk tarief.
Na het gekkenhuis van Saigon was PP een oase van rust. Wij haddden dadelijk een leuk en goed gevoel bij deze stad. De stad ligt aan de monding van de Tonle Sap en is nog steeds in volle opbouw na de verwoestende passage van de Rode Khmer tijdens de tweede helft van de jaren zeventig van de vorige eeuw. Grote pleinen met relatief veel groen creeren een open sfeer en de kade langs de rivier, met zijn tientallen bars en restaurants zijn het ideale decor voor een romantische wandeling, een gezellige babbel en een lekkere cocktail.
Wij hadden aan twee dagen voldoende om de stad te bezoeken. De eerste dag bezochten we het Koninklijk Paleis, met zijn bijzonder mooie Zilver Pagoda (= tempel en zo genoemd omwille van zijn massief zilveren vloer) en het Nationale museum, dat een schitterend overzicht biedt van de Cambodiaanse kunstgeschiedenis en dat gelukkig genoeg voor een groot deel gespaard gebleven is van de destructieve plunderingen van Pol Pot en de zijnen. Een bezoek aan PP betekende ook een schokkende kennismaking met de verschrikkelijke (onmenselijke) gebeurtenissen die Pol Pot (Rode Khmer) zijn landgenoten heeft aangedaan. We bezochten het Tuol Slen Museum (de S21 gevangenis), een oud schoolgebouw dat tussen 1975 en 1979 dienst gedaan heeft als locatie voor systematische opsluiting, foltering en uitroeiing van duizenden Cambodianen alsook de Killing Fields waar de gevangenen, in totaal uitgemergelde toestand tenslotte naar toe werden gebracht om er afgeslacht en begraven te worden in massagraven. Het liet een grote indruk op ons na.
PP staat ook bekend als Foodies Heaven (alweer!) en dat was natuurlijk ook onze Cup of tea (= de rode draad doorheen gans onze reis). Op aanraden van reisgidsen en enkele vrienden gingen we 2x heerlijk eten bij Friends (www.friend-international.org). Dit restaurant is een van de vele sociale projecten die je kan terugvinden in de hoofdstad en is intussen uitgebouwd tot een flinke organisatie die onder meer aandacht besteed aan het opleiden van straatjongeren tot kok en/of horeca-medewerkers. Belle ging er ook naar de pedicure, Tom koos voor een voetmassage, we kochten hun kookboeken en enkele andere leuke souveniers, allemaal voor het goede doel!
Na verdere consultatie van gidsen en kennissen besloten we de kust van Cambodja links te laten liggen (en later de kust van Thailand op te zoeken) en onze focus voor de volle 100%te richten op het tempelcomplex van Angkor, hetgeen een volgend hoogtepunt zou moeten worden van onze reis. En zo namen we na 2 volle dagen op 31/12 de "race"bus naar Siem Reap (achteraf vernamen we dat Handicap International zich in de toekomst gaat richten op Road Safety, en dat is maar goed ook met al die gekken op de baan). We namen onze intrek in een rustig gelegen guesthouse, naast een krokodillenboerderij, en voelden ons ook hier dadelijk thuis in dit kleine, maar bijzonder gezellige en groene stadje. 
Kort na onze aankomst ontmoetten we bij toeval een Belgisch koppel artsen, beide werkzaam in Phnom Penh en nu voor enkele dagen op vakantie met hun zoontje. We geraakten aan de babbel en van het een kwam het ander. We spraken die avond opnieuw af om samen oudejaarsavond te vieren. We gingen lekker eten bij de Indier en het werd een geslaagde en zeer gezellige oudejaarsavond (Bedankt Johan en Nathalie!). Aangezien zij op tijd terugkeerden naar hun hotel (voor kleine Thomas) kropen ook wij heel tevree onder de lakens omstreeks 22u.30.
Siem Reap ligt op een tiental kilometers van de tempels van Angkor en heeft alles te bieden (in alle prijscategoriexc3xabn) wat een toerist maar wensen kan/mag: gezellige restaurants, knusse wandelstraatjes, toffe bars, chique viersterren hotels, boutiques, bakkerijen,… Dit is natuurlijk niet te verwonderen, met deze topattractie van Zuid-Oost Azie in de buurt, een met een jaarlijks bezoekersaantal van vele honderdduizenden. Het contrast met de armere inwoners enkele 100den meters verderop is gigantisch groot en raakte ons diep.
 
Angkor slaat op een gebied dat van de 9de tot de 15de eeuw het centrum vormde van het historische Khmer-koninkrijk Kambuja. Tussen 802 en 1432 lieten 36 koningen op een totale oppervlakte van 232 vierkante kilometer meer dan 50 tempelcomplexen bouwen. Het meest indrukwekkende is de tegenstelling tussen de strakke indeling van de tempels en de natuurpracht die alles omringt.
We kochten een 3-dagenpas en bezochten de eerste dag een aantal afgelegen ruines met de TukTuk. De tweede dag gingen we op pad met een eenvoudige stadsfiets van het guesthouse en de derde dag, enkele dagen later, huurden we twee fatsoenlijke mountainbikes zodat we er nog eens een flinke lap op konden geven en een grotere tocht konden maken doorheen de prachtige omgeving waarin de tempels verspreid liggen. 
 
We bezochten het zeer bescheiden revalidatiecentrum (whow wat een schok en wat een contrast met de centra van bij ons) van Handicap International en volgden opnieuw een kookcursus in Le Tigre de Papier (www.letigredepapier.com - merci Ingrid voor de tip!) en leerden zo kennismaken met de lekkere Kmer-keuken:  

"In de Cambodjaanse keuken gaat het om de fijne nuance. De voorbereiding kost vaak veel tijd, maar de bereiding zelf niet. De kunst van de Khmer keuken zit niet zozeer in de ingredixc3xabnten, als wel in de juiste combinatie van kruiden en specerijen. De basis van veel gerechten is de zogeheten xe2x80x98kroeungxe2x80x99: verschillende ingredixc3xabnten worden fijngemalen in een vijzel. In een kroeung kan van alles zitten: citroengras, kurkuma, grote galanga (laos), chilipepers, bieslook, garnalenpasta, het blad en/of de schil van de kaffir limoen, gember, knoflook, basilicum, koriander, kardamom, komijn, geroosterde pindaxe2x80x99s, uitjes, zout, peper, palmsuiker enz. Verder zijn er vier kruiden die veel gebruikt worden: mxe2x80x99rum, kantrup, mxe2x80x99reah en angkeadei (geen Nederlandse namen). Deze kruiden worden vaak in xc3xa9xc3xa9n bosje verkocht op de markt. De hoeveelheden en verhoudingen van de kruiden en specerijen in de kroeung bepalen de smaak van het uiteindelijke gerecht. Uit India hebben de Cambodjanen curryxe2x80x99s overgenomen, maar ze hebben er een heel eigen draai aan gegeven. De kleur van de rode Cambodjaanse curry doet een 'heet' gerecht vermoeden. Niets is minder waar. De curries zijn juist mild van smaak en een beetje zoet. De rode kleur is afkomstig van mkak-zaden, niet van chilipepers. Het nationale gerecht is amok: een drooggestoomde viscurry in een bakje van bananenblad."

Na zes nachten verlieten we met spijt in het hart het zonnige Cambodja en zetten onze tocht verder naar land nummer 5: Thailand.
Thailand: 07/01-19/01
Als echte backpackers boekten we voor 9UD pp een busverbinding tussen Siem Reap en Bangkok. De tocht (die aanving om 7u) werd echter geen lachertje, maar eerder een complete nachtmerrie. Ondanks de korte afstand tussen onze vertrekplaats en de grens, stopten we ten eerste op een kleine afstand van ongeveer 120 km twee keer, met de tweede stop slechts op enkele km voor de grens (!!??). Dit enkel en alleen omwille van de commerce (daar kon de buschauffeur nog eens rustig zijn noodlesoep binnenslurpen en zijn sigaretjes roken). We konden er niets aan doen, maar op den duur wil je gewoon van A naar B zonder al dat gehannes en gestop.
Het passeren van de grens (incluis alle administratieve verrichtingen) was compleet niet georganiseerd en werd een mooi staaltje van Thaise bureaucratie. Dit voor een land dat pretendeert een economische grootheid te zijn in Zuid-Oost Azie. We schuifden uren aan, om tenslotte om drie uur in de namiddag op de volgende bus te stappen van de grens richting Bangkok. De chauffeur moest blijkbaar op tijd thuis zijn, dus werd het een dolle (lees: onverantwoorde) rit, af en toe aan 130km/u, waarbij die k*#?!zak van een Thai, tot twee keer toe, bijna een ongeval veroorzaakte! Wat waren wij blij dat we heelhuids (maar compleet op) om 19u30 in BKK arriveerden.
Wat jullie toen nog niet wisten en bij deze nu dus wel, was dat we onze reis met een weekje ingekort hadden. We lagen voor op ons schema en kwamen eveneens tot de constatering dat een aankomst op 26/01 zou betekenen dat we slechts een kleine week zouden hebben om te acclimatiseren en ons voor te bereiden om terug aan het werk te gaan. We boekten onze terugvlucht op 18/01 en besloten na twee dagen BKK door te vliegen (even geen busreizen meer aub) naar Khao Lak, in het zuiden van Thailand, op een uur rijden van Phuket luchthaven. We tikten een super last-minute aanbieding op de kop en boekten zes nachten in het Khao Lak Laguna Resort: zon, zee, strand, boek, ontbijtbuffet, cocktails en niets anders!!!  
Khao Lak ligt aan de Westkust van Thailand, op enkele uren varen van de grense met Myanmar en werd volledig verwoesd door de tsunami van december 2004 (men spreekt zelfs over "ground zero"). Weinig tot niets bleef gespaard door de verpletterende kracht van de vloedgolf. Het resort waarin we verbleven heeft een kleine drie jaren moeten heropbouwen vooraleer het zijn deuren opnieuw kon openen (het resort naast de deur werd tot op vandaag niet meer hersteld en zag er vreselijk spookie uit). We bezochten een museum ter nagedachtenis van de ramp en een politieboot die twee kilometer landinwaarts gesleurd werd door de golf. Vandaag de dag bestaat er een compleet waarschuwingssysteem en evacuatieplan mocht er ooit nog eens groot alarm geslagen worden.
We vulden onze dagen vooral met liggen, lezen, zwemmen, fruitshakes en cocktails drinken, lekker eten, van de zonsondergang genieten, fitnessen en babbelen, babbelen, babbelen, … De reis werd nog eens grondig geanalyseerd en geevalueerd en we klinkten op de voorbije fantastische 15 weken. Als kers op de taart boekten we nog een uitstap/boottocht naar de Similan Eilanden: Belle om te snorkelen en Tom om te duiken. Het werd de beste afsluiter ever: zon, helderblauw water, parelwitte stranden zoals we ze nog nooit gezien hadden. Het enige nadeel was dat we daar niet alleen waren en dat we tijdens de middagpauze deze idyllische locatie moesten delen met een heleboel andere gegadigden. Soit, het ware zo, wij waren gekomen voor het leven onder water en dit werd een fantastische ervaring. Het werden mijn (Tom) eerste echte duiken en het waren er dadelijk twee die kon tellen. Om jullie een idee te geven, ik dook samen met een Zweed die reeds 60 tot 70 keer gedoken had en hij wist mij te vertellen dat dit een van de mooiste duiken waren geweest die hij ooit gedaan had. Dit was echt duiken als zwemmen in een levensgroot aquarium (met allerlei vissen in alle kleuren en maten), met een zichtbaarheid van om en bij de 30 meter: onbeschrijflijk mooi, dit smaakte naar meer.

En zo bexc3xabindigden wij deze reis in stijl. Het waren 15 weken om nooit te vergeten in 5 schitterende landen, allen met hun eigen verhaal, elk met een prachtige diversiteit en identiteit. Hopelijk hebben jullie de afgelopen maanden kunnen genieten van onze verhalen en foto's en hebben jullie nu ook enig idee hoe het er ginds aan toe gaat. Zo ja, dan zijn wij in onze opzet geslaagd, graag gedaan, zo nee, dan wordt het dringend tijd dat jullie een ticketje Zuid-Oost Azie boeken en kennis maken met deze wondere wereld.

Dit was het laatste verslag van De Wijde Wereld van Belle en Tom in Zuid-Oost Azixc3xab. Hopelijk tot binnenkort.

B en T


By on 12:40
De Mekongdelta: 24/12-27/12

We besloten de kerstgekte in Saigon aan ons voorbij te laten gaan en boekten daarom een vierdaagse trip in de Mekong-delta: vier dagen per boot, fiets, bus, ferry, … doorheen een van de meest vruchtbare gebieden ter wereld.
 
De delta is een immens gebied in het zuidwesten van Vietnam waar de Mekong met een net van zijtakken (die met kanalen zijn verbonden) in de Zuid-Chinese zee uitmondt. De Mekong is 4909 kilometer lang en wordt beschouwd als xe9xe9n van de belangrijke rivieren in Azie. De rivier loopt achtereenvolgens door de landen China, Myanmar, Laos, Thailand, Cambodja en Vietnam. Het delta-gebied is ontstaan door sedimentatie en breidt zich jaarlijks uit met ongeveer 80 meter. De delta omvat een oppervlakte van 39.000 kmxb2 (Belgie kent een oppervlakte van +/- 30.000 kmxb2). 
 
In het gebied liggen een groot aantal rijstakkers. Vietnam was jarenlang de op een na grootste wereldexporteur van rijst, na Thailand, wat voor een groot gedeelte te danken is aan de opbrengsten in de Mekong Delta. Vandaag de dag is de productie van rijst geografisch geconcentreerd in West- en Oost-Azie. Azie is de grootste rijstproducent, waarbij het tot 90% van de wereld-productie en -consumptie voor zijn rekening neemt. In de delta schakelen vele boeren echter over naar het telen van fruit, hetgeen meer geld opbrengt. Als gevolg van klimaatsveranderingen (stijgen van de zeespiegel met slechts 1 meter) waarschuwen onderzoekers echter dat vele provincies in het jaar 2030 overstroomd zullen worden (dat ziet er weer niet goed uit).
 
Ons programma was goedgevuld met boottochtjes over de machtige Mekong, tripjes met de fiets doorheen de wirwar van dorpen op de vele eilanden die de delta rijk is en enkele bezoeken aan lokale boerderijen (kokosnoten, krokodillen, vissen, bloemen, …). We sliepen in een eco-guesthouse aan de rand van de rivier, samen met 20 andere medereizigers, we aten heerlijke verse vis (ook op kerstavond) en droomden weg bij een ouderwetse zonsondergang met zicht op de Cambodiaanse vlakten/grens. We genoten van de gezellige babbels (vooral Belle) met onze groepsleden (1 nederlands koppel uit Hilversum en 1 Zwitsers koppel uit Zurich), bezochten een grote floating market en prachtig vogelreservaat, aanschouwden de mooie vergezichten die deze aparte omgeving te bieden had en dronken een duur maar lekker tasje koffie in het Victoria Resort www.victoriahotels-asia.com (waar een bed net iets te veel kostte…).
 
Vier dagen, kort, krachtig en intens, meer moest dat niet zijn! Al bij al waren we na dit bezoek heel blij en dankbaar dat we Vietnam op deze authentieke manier konden afsluiten!
 
Op 28/12, na een zestal weken, zegden we Vietnam definitief vaarwel. Het was een boeiende en vermoeiende rondreis met een diversiteit aan hoogtepunten (zeker op culinair gebied!!!). 
Het land heeft ons vooral verrast door zijn enorme bedrijvigheid. De Vietnamezen zijn duidelijk een natie in volle ontwikkeling, met de blik vooruit, en dat vertaalt zich in de sterkte en economische groei die het land de afgelopen jaren kende. De nieuwe generatie is ambitieus en enthousiast en weinig geinteresseerd in het verleden. Dit zal ongetwijfeld als gevolg hebben dat dit land nog sterker zal veranderen in de komende jaren, hopelijk zonder verlies van zijn unieke authenticiteit!!! 
 

januari 17, 2011
By on 11:59
Foto’s Mekong Delta

By on 11:00
De Mekongdelta: 24/12-27/12

We besloten de kerstgekte in Saigon aan ons voorbij te laten gaan en boekten daarom een vierdaagse trip in de Mekong-delta: vier dagen per boot, fiets, bus, ferry, … doorheen een van de meest vruchtbare gebieden ter wereld.
 
De delta is een immens gebied in het zuidwesten van Vietnam waar de Mekong met een net van zijtakken (die met kanalen zijn verbonden) in de Zuid-Chinese zee uitmondt. De Mekong is 4909 kilometer lang en wordt beschouwd als xc3xa9xc3xa9n van de belangrijke rivieren in Azie. De rivier loopt achtereenvolgens door de landen China, Myanmar, Laos, Thailand, Cambodja en Vietnam. Het delta-gebied is ontstaan door sedimentatie en breidt zich jaarlijks uit met ongeveer 80 meter. De delta omvat een oppervlakte van 39.000 kmxc2xb2 (Belgie kent een oppervlakte van +/- 30.000 kmxc2xb2). 
 
In het gebied liggen een groot aantal rijstakkers. Vietnam was jarenlang de op een na grootste wereldexporteur van rijst, na Thailand, wat voor een groot gedeelte te danken is aan de opbrengsten in de Mekong Delta. Vandaag de dag is de productie van rijst geografisch geconcentreerd in West- en Oost-Azie. Azie is de grootste rijstproducent, waarbij het tot 90% van de wereld-productie en -consumptie voor zijn rekening neemt. In de delta schakelen vele boeren echter over naar het telen van fruit, hetgeen meer geld opbrengt. Als gevolg van klimaatsveranderingen (stijgen van de zeespiegel met slechts 1 meter) waarschuwen onderzoekers echter dat vele provincies in het jaar 2030 overstroomd zullen worden (dat ziet er weer niet goed uit).
 
Ons programma was goedgevuld met boottochtjes over de machtige Mekong, tripjes met de fiets doorheen de wirwar van dorpen op de vele eilanden die de delta rijk is en enkele bezoeken aan lokale boerderijen (kokosnoten, krokodillen, vissen, bloemen, …). We sliepen in een eco-guesthouse aan de rand van de rivier, samen met 20 andere medereizigers, we aten heerlijke verse vis (ook op kerstavond) en droomden weg bij een ouderwetse zonsondergang met zicht op de Cambodiaanse vlakten/grens. We genoten van de gezellige babbels (vooral Belle) met onze groepsleden (1 nederlands koppel uit Hilversum en 1 Zwitsers koppel uit Zurich), bezochten een grote floating market en prachtig vogelreservaat, aanschouwden de mooie vergezichten die deze aparte omgeving te bieden had en dronken een duur maar lekker tasje koffie in het Victoria Resort www.victoriahotels-asia.com (waar een bed net iets te veel kostte…).
 
Vier dagen, kort, krachtig en intens, meer moest dat niet zijn! Al bij al waren we na dit bezoek heel blij en dankbaar dat we Vietnam op deze authentieke manier konden afsluiten!
 
Op 28/12, na een zestal weken, zegden we Vietnam definitief vaarwel. Het was een boeiende en vermoeiende rondreis met een diversiteit aan hoogtepunten (zeker op culinair gebied!!!). 
Het land heeft ons vooral verrast door zijn enorme bedrijvigheid. De Vietnamezen zijn duidelijk een natie in volle ontwikkeling, met de blik vooruit, en dat vertaalt zich in de sterkte en economische groei die het land de afgelopen jaren kende. De nieuwe generatie is ambitieus en enthousiast en weinig geinteresseerd in het verleden. Dit zal ongetwijfeld als gevolg hebben dat dit land nog sterker zal veranderen in de komende jaren, hopelijk zonder verlies van zijn unieke authenticiteit!!! 
 


By on 10:59
Ho Chi Minh – Saigon

Na het zeer geslaagde intermezzo op Phu Quoc vlogen we op maandag 20/12 terug naar Ho Chi Minh – Saigon voor de vrienden. Onze vlucht was strak, netjes op tijd en net voor de landing werden we bovendien getrakteerd op enkele mooie vergezichten van de Mekong en de miljoenenstad zelf. Met beide voeten terug op de grond namen we de public bus voor 6000 Vietnamese Dong pp (= 25 eurocentjes) en reden de drukke en lawaaierige metropolis binnen.
 
Het aloude Saigon heet tegenwoordig Ho-Chi-Minh-Stad, genoemd naar de belangrijkste Vietnamese vrijheidsstrijder. De tweede stad van Vietnam (Ha Noi is de hoofdstad) was vroeger de hoofdstad van het zuiden en vormt vandaag op economisch vlak DE belangrijkste stad van het land. Ho Chi Minhstad telt 7.162.864 inwoners (volkstelling 2009) en is daarmee de grootste stad van Vietnam.
 
De stad is ingedeeld in 17 stadsdistricten en 5 plattelandsdistricten. De stadsdistricten zijn op hun beurt nog eens onderverdeeld in nummers. Zo is er bijvoorbeeld district 1, het eigenlijke centrum van Saigon. Deze nummers staan vaak aangegeven op de huizen, zodat je "makkelijk" op de kaart kan vinden waar je bent…
 
Ons verblijf werd een goede, ouderwetse city-trip: ganse dagen rondkuieren (onder een bloedhete zon), elke ochtend ons koffietje (Vietnamese koffie is echt NOT our cup of tea: een papperig, zoet mengsel dat smaakt alsof het al drie dagen geleden gezet is!) in een van de vele hippe, internationale bars (o.a. L'Usine, Au Parc, La Fenetre Soleil, …) die de stad rijk is en natuurlijk de obligatoire bezoekjes aan allerlei parken, marktjes en musea. Zo bezochten we het belangrijke War Remnants Museum, dat een duidelijk maar ook wel schokkend overzicht biedt van de Vietnam-oorlog en de vreselijke gevolgen ervan (cfr. de vele foto's van gehandicapte kinderen en volwassenen, allen slachtoffer van Agent Orange). 
 
We volgden ook een super kookcursus bij masterchef Hoa Tuc (www.saigoncookingclass.com), bekeken de nieuwste Harry Potter in de plaatselijke bioscoop en werden overspoeld door de kersthysterie in de stad (muziek, grote kerstbomen, reuzegrote kerstballen, dolle mensen en kinderen in kerstmankostuums, …).
 
We hadden een aangename tijd, maar keken toch wel uit (weg van de drukte en het constante lawaai) naar onze Mekongdelta-trip en naar het volgende (veel armere) land op onze route: Cambodja!!!

B en T

Voor de geinteresseerden: op dit moment bevinden we ons in het zuiden van Thailand, na twee dagen Bangkok, op een goudgeel strand, onder de palmbomen, met zicht op zee en met de verplichte cocktail tussen 4 en 6 pm (Happy Hour!). Check out Khao Lak Laguna Resort on Google!

januari 13, 2011
By on 05:12
Phu Quoc (zon, zee en strand) en Saigon
januari 12, 2011
By on 06:15
Pictures Central Vietnam
januari 1, 2011
By on 18:10

Copyright Aan de andere kant van de wereld! 2012